En multitude de ocasións empresas ou agrupacións que se converten en símbolo dunha causa, poden xurdir de cousas tan banais como unha conversa de chat, este é o exemplo da asociación Baisenpulgas.
A idea comezou a xestarse en 2014, momento no que un grupo de amigas comunicábase por internet sen ser conscientes do que acabaría pasando. Tatiana Álvarez e Laura pensaron na posibilidade de axudar a animais domésticos e o proxecto comezou a converterse en realidade como algo humilde e con poucas posibilidades económicas pero reforzado pola xente, que se comezou a unir. Primeiro instaláronse nunha pequena leira de Baíña (Baiona), posteriormente cambiaron de municipio e abriron en Vilaza (Gondomar) para pasar finalmente á actual situada na parroquia de Chaín. Hoxe en día colaboran activamente un total de 20 persoas, que se encargan do mantemento das instalacións, dos animais e de xestionar visitas así como adopcións, aínda que en total conta con máis de medio centenar de colaboradores desinteresados de idades comprendidas entre os 18 e 60 anos. Cada 15 días reciben a visita dos usuarios da asociación de educación especial Aceesca de Porriño.
Antigas caballerizas reconvertidas.
As instalacións actuais difiren moito das anteriores, trátase dunhas antigas caballerizas cuxa extensión total que rolda os 2.500 metros cadrados. Os cortellos foron reconvertidos en espazos delimitados de dous metros cadrados cada un, tamén chamados caniles, dos que obtiveron un total de 15. Actualmente estanse ocupando de 21 cans aínda que en momentos de desbordamento poden utilizar calquera zona para dar cabida aos que máis o necesitan, tamén teñen un sitio dedicado aos felinos. Con todo e aínda que de entrada poida parecer unha estancia ampla, a gran parte da súa actividade realízase desde casas de acollida. É aquí onde o voluntariado coida de cachorros de gato e can, danlles o mantemento necesario á espera dunha adopción definitiva ou para pasar ás instalacións de Chaín.
O groso da organización: as casas de acollida
Todos os gatos atópanse repartidos entre os voluntarios que desde os seus domicilios colaboran activamente con eles do mesmo xeito que os cánidos, para facerse unha idea da importancia que teñen para Baisenpulgas, de 63 cans atendidos, 42 atópanse en casas de acollida. Co fin de potenciar a sensibilidade e o aumento das adopcións a organización celebra eventos de concienciación, como os levados a cabo recentemente en Baiona, Tomiño ou Sabarís.
Subsisten das cotas dos socios, padriños e de pequenos convenios
O certo é que esta asociación non recibe axudas dos concellos da comarca, tan só de Oia pero segundo aseguraron ese diñeiro sufraga a actividade que levan a cabo nese municipio. Actualmente subsisten a base das cotas de preto de 90 socios e de persoas que apadriñan animais achegando unha pequena cantidade mensual, que van dun mínimo de cinco euros ata o que se desexe. “A lei modificouse e na actualidade hai un convenio que esixe a colaboración dos concellos en materia de felinos. Acabamos de asinar con Baiona, e en breve farémolo con Nigrán e Gondomar”, explicaron. Por todo o explicado anteriormente desde a agrupación explican que calquera axuda é ben recibida.
Procedemento para adoptar
Desde a agrupación explicaron que o procedemento está normalizado para a maioría de animais excepto para as razas potencialmente perigosas nas que é necesario un permiso especial. No momento que alguén se interesa por unha adopción o que fan é redactar un contrato cuxas cláusulas están orientadas ao coidado e comprometimiento cos animais en cuestión. Todos os que saen de Baisenpulgas van esterilizados, con chip, vacinados e desparasitados, excepto para cachorros de menos de 6 meses xa que é a idade mínima recomendada para facerlles a intervención, aínda así o documento leva aparellada unha cláusula en que os adoptantes comprométense a levar a cabo a operación e correr con todos os gastos. Para poder sustentar parte da súa actividade, a agrupación pide 50€ como donativo por cada can ou gato que dá en adopción. Neste punto é quizais onde se atopan con máis reticencias, con todo tan só a alimentación, vacúas e chip superan con fartura o donativo solicitado chegando mesmo aos 200 euros.
Grazas a estas mozas os animais menos favorecidos teñen unha segunda oportunidade pero a mensaxe en conclusión é clara, calquera axuda é boa aínda que a que teñen actualmente non é suficiente tanto por parte da sociedade como de Administracións. Aínda queda un longo camiño por percorrer porque aínda que un devandito moi antigo di que o can é o mellor amigo do home, desgraciadamente non todas as persoas creno así.
