Tres millones de objetos, principalmente chatarra y restos de satélites y cohetes, orbitan la Tierra, 20.000 de ellos de más de diez centímetros, un tamaño más que suficiente para interferir o poner en riesgo la exploración espacial. Así o indicou este científico da Axencia Espacial Europea (ESA) e o coordinador de operacións científicas da misión Rosetta, Laurence O’Roukeno no primeiro dos cinco debates do foro “CyT en 60 minutos”, organizado pola área de Futuro da Axencia Efe con apoio da Fecyt (Fundación Española para a Ciencia e a Tecnoloxía)
O problema do lixo espacial obrigou, mesmo, a blindar a Estación Espacial Internacional (EEI) e fixo que nos últimos anos, polo menos varias veces, os astronautas que a habitan tivesen que refuxiarse nas naves Soyuz adaptadas a ela.
Ademais, xunto aos 20.000 obxectos de maior tamaño, outros 600.000 poñen en risco o traballo dos astronautas no exterior das súas naves, xa que calquera impacto de lixo espacial, mesmo de anacos moi pequenos, pode afectar aos traxes presurizados.
“Recuperamos paneis solares do telescopio espacial Hubble nos que se ven perfectamente os impactos que fixeron os pequenos anacos deste lixo”, afirmou o responsable de comunicación da Axencia Espacial Europea (ESA) en España, Emmet Fletcher.
Fletcher, quen participou hoxe no primeiro debate do foro “CyT en 60 minutos”, organizado pola Axencia Efe co apoio da Fecyt, explicou que Europa está a desenvolver ou “máis ben afina” as tecnoloxías capaces de localizar o lixo espacial máis pequena para poder destruíla despois.
Polo momento, xa hai dous radares de proba en España e Francia que traballan para encontrar no espazo o lixo máis pequeno.
Pero o respecto da ESA polo medio e as enerxías seguras e limpas non só pasa pola loita contra o lixo espacial, senón que tamén inclúe a posta en marcha de iniciativas ” se non para non contaminar, polo menos para contaminar menos”, asegurou.
Entre outras iniciativas, a ESA conta con Clean Space, un programa que pretende reducir o impacto ambiental das misións espaciais e que, por exemplo, supón buscar combustibles menos contaminantes e perigosos para a propulsión dos foguetes e os voos tripulados, declarou Fletcher.
Pero o sector espacial “respecta, acata e traballa pola conservación do medio dende moitos outros aspectos”, defendeu AugustoCaramagno, responsable de desenvolvemento de negocio nos programas da ESA en SENER.
“A industria espacial axudou a entender mellor a evolución do clima” e aínda que “Europa ten un presuposto menor que o daNASA, en canto a observación da Terra se refire (atmosfera, xeo,deforestación…etc) estanse a dar mellores resultados”.
Para este enxeñeiro electrónico, o sector espacial, por moitos aspectos á vez, é unha aposta “necesaria e rendible” para un país e para a súa industria, non só para a ciencia.
“Cando se envían misións, o obxectivo é facer ciencia” pero tamén se pode facer negocio, xa que “por cada euro que España inviste en espazo, ten un impacto ou retorno económico de dous ou tres euros”, puntualizou Caramagno.
De feito, apuntou, de todo o diñeiro que se inviste neste sector cada ano en todo o mundo, preto dun 40% dedícase á fabricación de satélites e a creación de servizos e o 60% ao consumo, é dicir, “a todos os sectores que consumen tecnoloxía feita para o espazo (agricultura, meteoroloxía, navegación por satélite…etc) “.
A conclusión é que “o custo ou impacto para o contribuínte é moi baixo para todo o que se pode conseguir”.
En canto ao presuposto que os países europeos dedican a espazo,Caramagno recordou que o Consello Ministerial de 2012 foi unha “catástrofe, sobre todo para España que, pola súa situación económica tivo” que “recortar” a súa achega á ESA.
Non obstante, a última reunión (decembro 2014) foi “unha ministerial moi especial porque todos os obxectivos fixados pola ESA puidéronse cumprir”, segundo Fletcher.
Tras esa reunión, “España regresou aos niveis de 2008 que a sitúan como o quinto investidor de Europa”, puntualizou Caramagno. EFE
ecg-ngg/jrr
