Inicio Latinoamérica Bosques que unen

Bosques que unen

Bosques

A deforestación aumenta a nivel global. Con todo, os bosques poden ser unha solución para o quecemento global. Nas negociacións internacionais de cambio climático diversos actores únense para protexer os bosques

Os bosques do noso planeta albergan preto de 80% da biodiversidade do planeta. Con todo, de seguir como imos, en 2030 podemos perder 170 millóns de hectáreas de cobertura forestal a nivel global, segundo o último informe de WWF. Poñeríanse en risco 11 dos lugares ecoloxicamente máis importantes no mundo, catro deles en Latinoamérica: a Amazonía, o Choco-Darién, o Pechado e o Gran Chaco Paraguaio.

Pero esta tendencia é reversible. “A humanidade non pode vivir sen bosques pero para protexelos necesitamos os incentivos adecuados” afirmou Felipe Calderón, ex Presidente de México. Unha gran motivación na actualidade é facerlle fronte ao cambio climático. A deforestación a nivel global representa 11% das emisións globais de gases efecto invernadoiro. Con todo, os bosques absorben preto de 15% das emisións de carbono globais. Despois dos océanos son os sumidoiros máis importantes para secuestrar o carbono que liberamos á atmosfera día a día.

Ademais, son un escudo para protexernos dos impactos do cambio climático como as inundacións e as secas. Os bosques provén auga, albergan a polinizadores e regulan o clima, diminúen a velocidade do vento, actúan como unha barreira de protección contra as pragas, aumentan as reservas de auga subterránea por infiltración e melloren a fertilidade dos chans. Deberiamos protexelos só por instinto de supervivencia.

Felipe Calderón: “A humanidade non pode vivir sen bosques pero para protexelos necesitamos os incentivos adecuados?
Actualmente, están a mobilizarse miles de actores a nivel global para protexer os bosques. Á escala necesaria” Aínda está por verse, pero xa hai iniciativas prometedoras, como é a axenda Lima-París para a Acción Climática, liderada polos gobernos de Francia e Perú no marco das negociacións internacionais de cambio climático.

En palabras do ministro de Ambiente de Perú Manuel Pulgar Vidal, esta baséase “na integración de metas, accións políticas e incentivos entre diferentes actores e sectores a favor dun propósito común”. Neste caso: empezar a diminuír nesta década as emisións de gases efecto invernadoiro ao protexer os bosques.

O ministro de medio ambiente de Perú, Manuel Pulgar
O ministro de medio ambiente de Perú, Manuel Pulgar

Varios países do mundo e de América Latina sumáronse a esta iniciativa e lograron poñer sobre a mesa metas ambiciosas que só se lograrán coa colaboración doutros actores. Noruega, o Reino Unido e Alemaña anunciaron que achegarían 5 mil millóns de dólares de 2015 a 2020 para financiar proxectos que pretenden reducir as emisións da deforestación e degradación dos bosques, a condición de que se visen resultados. Desta suma, 300 están destinados a Colombia para que poida reducir a súa deforestación e alcanzar a meta de cero deforestación neta na Amazonía en 2020.

Igualmente o goberno de Paraguai, co apoio de Itaipu, unha das hidroeléctricas que máis xeran electricidade no mundo, están a traballar da man para restaurar e conservar o Bosque Atlántico do Alto Paraná, un dos máis ameazados da rexión. México non queda atrás. Actualmente conta cunha iniciativa de redución de emisións que cobre 18 millóns de hectáreas. Pero quixo ir máis aló. Co apoio da sociedade civil quere engadir á súa estratexia 6 millóns de hectáreas. Agora, está á espera do apoio doutros actores para o financiamiento.

Perú o ano pasado fixo anuncios ambiciosos para protexer os bosques. En 2015 enfócase na implementación. Ten pensado crear, co apoio de socios, un fondo de 125 millóns de dólares para fortalecer as súas áreas protexidas. E entre outras, ten a meta de declarar parque nacional á Serra do Divisor, o que protexería 1.3 millóns de hectáreas de bosque. Pola súa banda, Guatemala comprometeuse a restaurar un terreo similar: 1.2 millóns de hectáreas e a reducir 21 millóns de toneladas de carbono de 2016 a 2020; tamén anunciou que reduciría 23 millóns de toneladas adicionais de 2021 a 2030 se conta con cooperación internacional.

Estas iniciativas que están a liderar tanto países grandes como pequenos, teñen algo en común: só pódense facer se traballan moitos actores da man. Alianzas público-privadas, proxectos entre países desenvolvidos e en desenvolvemento, cooperación Sur-Sur. Todas as modalidades son válidas mentres unidos traballemos por unha meta común. Frear a deforestación global é unha tarefa titánica que require cooperación, integración e implementación. Que os bosques nos unan! Que a súa conservación e manexo sustentable permítannos limitar o aumento das emisións e preservar os ecosistemas que necesitamos para vivir.

Tribuna de Mariana Panuncio* para #CDO (Creadores de Opinión Verde) na blogosfera de @efeverde con ocasión da COP21 de París.
Mariana Panuncio é directora de cambio climático de WWF Latinoamérica.

Creadores de Opinión Verde #CDO é un blogue colectivo coordinado por Arturo Larena , director de EFEferde e EFEfuturo

- Publicidade -

ÚLTIMA REVISTA

+ VISTOS

SÍGUENOS

680FansGóstame
284SeguidoresSeguir

ETIQUETAS

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.plugin cookies

ACEPTAR
Aviso de cookies