O tradicional Lanzo da Cruz, unha das máis emblemáticas celebracións do Alto Minho e do Baixo Miño volveu a unir as comunidades de Cristelo Covo (Valença, Portugal) e Sobrada (Tomiño, Galicia) no Río Miño, reafirmándose como un Patrimonio Cultural Inmaterial.
Esta cerimonia, que marca o punto alto das festividades na honra da Nosa Señora da Cabeza, atraeu onte 21 de abril a miles de persoas ás marxes do río, nun momento de profunda fe, tradición e convívencia transfronteiriza.
Un ritual que atravesa xeracións
Ás 16h00, os párocos de ambas paróquias entraron en barcos de pesca tradicionais, levando consigo as Cruces Pascuais, e dirixíronse polo medio do Río Miño. Alí, as cruces foron beixadas polos sacerdotes e comitivas, simbolizando a unión entre as dúas marxes.
A Cruz portuguesa seguiu para Sobrada (Galicia), mentres a galega foi levada para Cristelo Covo (Portugal), sendo ofrecida ao bico dos fieis de ambos os lados do río. O momento foi acompañado polos sons tradicionais dos bombos, pandeiretas, castañolas, concertinas e gaitas de foles, que animaron a celebración.
Unha festa que mistura fé, histouria e cultura
Alén do ritual relixioso, o Lanzo da Cruz mantén trazos de antigos cultos pagáns ligados ás augas, fundíndose coa tradición cristiá. A presenza de pescadores, que lanzan as redes en busca da lampreia, reforza a conexión secular das comunidades ao Río Miño.
