Manuel Rivas foi galardoado co Premio Nacional das Letras Españolas, correspondente ao ano 2024, a proposta do xurado reunido hoxe.
O xurado destacou ao autor por “a extraordinaria calidade narrativa que aúna forza emocional e beleza formal e pola solidez dunha traxectoria versátil e coherente construída coa sensibilidade e a defensa da memoria histórica, a responsabilidade social e a lingua galega. Poucos autores do panorama literario español, partindo dun compromiso firme coa súa lingua, conseguiron alcanzar tal recoñecemento a nivel mundial”.
Ademais, o xurado sinalou que a súa obra “acompaña o seu activismo, cunha pluma que, sen adoctrinamiento, axita conciencias, induce á reflexión e estimula o pensamento cara á defensa da pluralidade lingüística e cultural e cara á igualdade de xénero. Manuel Rivas, cunha voz poderosa e singular, crea literatura e, con ela, volve situar a escritura galega no olimpo das Letras Nacionais”.
O premio, concedido polo Ministerio de Cultura, está dotado con 50.000 euros. Distingue o conxunto do labor literario, en calquera das linguas españolas, dun autor español ou autora española, cuxa obra estea considerada como parte integrante do conxunto da literatura española actual.
O premio recoñeceu na súa pasada edición a Cristina Fernández Cubas, uníndose a unha ampla lista de galardoados, entre quen se atopa Luis Landero, Rosa Montero, José María Merino Sánchez, Luis Mateo Díez, Francisca Aguirre ou Bernardo Atxaga, entre outros.
Biografía
Manuel Rivas (A Coruña, 1957), narrador, poeta e ensaísta, ocasionalmente dramaturgo, é membro da Real Academia Galega. Destaca o seu labor nos medios de comunicación galegos e no resto do estado español que abarca tanto a dirección de cabeceiras (por exemplo a revista ‘Luzes’), como o columnismo en xornais como O País ou La Voz de Galicia.
Como narrador destacan os seus libros de relatos ‘Un millón de vacas’ (1989), Premio da Crítica Española, ‘En salvaxe compañía’ (1993), Premio da Crítica de Galicia, ‘Que me queres, amor?’ (1995), Premio Torrente Ballester e Premio Nacional de Narrativa, ‘O lapis do carpinteiro’ (1998), Premio da Crítica Española, ‘Os libros arden mal’ (2006), Premio da Crítica Española e Premio da Crítica de Galicia e ‘O último día de Terranova’ (2015).
No ámbito da poesía escribiu obras como ‘Balada nas praias do Oeste’ (1985), ‘Mohicania’ (1986), ‘Ningún cisne’ (1989), Premio Leliadoura, ‘Costa da Morte blues’ (1995), ‘O pobo da noite’ (1996) ou ‘A desaparición da neve’ (2009), este último editado simultaneamente en todas as linguas cooficiais do estado español. Gran parte desta produción recóllese no volume ‘Do coñecido ao descoñecido. Obra poética (1980-2003)’ (2003). O último poemario aparecido é ‘A boca da terra’ (2015).
