Galicia suspende en planificación a pesar de ser a comunidade que sofre máis incendios forestais

galicia-suspende-en-planificacion-a-pesar-de-ser-a-comunidade-que-sofre-mais-incendios-forestaisGreenpeace presentou hoxe o informe “Protexe o bosque, protexe a túa casa”, no que analiza as causas da nova era de incendios de alta intensidade dos últimos anos e denuncia a falta de plans de prevención, emerxencia e autoprotección contra incendios forestais en España, un problema que alcanzou a categoría de emerxencia social.
Entre outras causas, Greenpeace sinala que os montes españois, nos que a miúdo se inseren vivendas, son unha auténtica polvoreira para os incendios forestais. En apoio ao informe, Greenpeace publica imaxes e vídeos que evidencian de forma dramática esta situación, á que se enfronta a poboación na maior parte das zonas con alto risco de incendio.
A planificación de incendios en Galicia é particularmente deficiente nas tres áreas: prevención, emerxencia e autoprotección
O caso de Galicia é especialmente flagrante, xa que xunto a Asturias, Cantabria, País Vasco e as provincias de León e Zamora, sofren o 51,57% do total anual dos incendios. Todas elas obteñen, segundo a valoración do informe, unha nota deficiente ou moi deficiente na súa planificación contra o lume. O informe, elaborado por Greenpeace en colaboración con Medi XXI, consultora especializada en enxeñería forestal e xestión de emerxencias, destaca distintos graos na planificación: prevención, emerxencias e autoprotección.
A Xunta de Galicia, a pesar de ser a comunidade con máis incendios forestais (3.249 incendios forestais e 32.623,34 hectáreas queimadas en 2017, segundo datos oficiais), non respondeu ás cartas de petición de información e, por tanto, non existen datos relativos ao estado da planificación. Tampouco hai constancia de plans de emerxencia a nivel municipal. Cabe destacar, con todo, que si se realizaron campañas de autoprotección e que hai numerosa información pública de fácil acceso.
As queimas son a causa principal de incendios na comunidade. Para acabar, limitar e previr os incendios intencionados é fundamental unha boa xestión das queimas, sempre controladas e autorizadas, respectar as tempadas de prohibición, ofrecer alternativas ao uso do lume, así como previr ao máximo adoptando as recomendacións e prohibicións oportunas. Nesta nova era de incendios, é vital emprender campañas de concienciación no medio rural para entender que unha práctica tradicional require dun tratamento distinto nun medio que evolucionou a unha paisaxe altamente inflamable. E que, ademais, as queimas non autorizadas constitúen un delito que, se deriva nun incendio, leva penas de ata 20 anos de prisión.
A planificación urbanística non ten en conta o risco de incendios forestais, o que reverte en perigo para a poboación e en máis superficie calcinada
“É necesario que a área noroeste de España, onde se concentra máis da metade dos incendios do país, faga un esforzo para adaptarse e mitigar esta nova vaga de incendios. En zonas susceptibles de sufrir terremotos, por exemplo, hai percepción do risco; con todo, en zonas de risco de incendio forestal insérense vivendas sen que a poboación perciba o perigo e por tanto prepárese para previr incendios e mitigar os seus impactos”, sinalou Mónica Parrilla, responsable da campaña de Incendios de Greenpeace.
No conxunto de España, doce comunidades (incluíndo Ceuta) contan cunha planificación considerada deficiente ou moi deficiente.  A Lei de Montes, que regula a planificación de incendios a nivel autonómico e municipal, establece a obrigatoriedade das comunidades autónomas de elaborar plans preventivos en zonas de alto risco. Tampouco se cumpre a Directriz Básica de Protección Civil que obriga aos municipios en zonas de risco a contar cun plan de emerxencias. Polo que se incumpre a normativa de forma case xeneralizada.
Mellor xestión forestal e máis autoprotección Cada vez hai máis episodios de incendios forestais de altísima gravidade con desaloxos masivos, perdas de bens, persoas falecidas e miles de hectáreas calcinadas. En 2017, o 63% dos incendios producidos quedaron en menos dunha hectáŕea afectada. Con todo, a pesar de representar menos do 0,5% no número total de incendios, 56 grandes incendios forestais (GIF) foron responsables da destrución de case o 55% das hectáreas queimadas.
O informe Protexe o bosque, protexe a túa casa destaca que o risco de incendios forestais débese xestionar en dúas direccións: por unha banda, é fundamental unha correcta xestión forestal, de forma que se protexan os bosques e ás persoas que os habitan; por outro, é necesario que a cidadanía protexa a súa vivenda, tomando medidas preventivas e de autoprotección.
O modelo actual de xestión de incendios baseado na extinción non resolve o problema. Céntrase nas causas que orixinan o lume, pero non nas que o propagan. Os progresivos cambios demográficos, o abandono rural ou a matorralización de cultivos abandonados modificaron a paisaxe e, por tanto, a frecuencia e intensidade dos incendios. Estes factores configuraron unha paisaxe altamente inflamable que sofre as consecuencias do cambio climático (ondas de calor, seca…)
Greenpeace lanza unha nova calculadora de incendios para que a cidadanía avalíe o risco de incendio da súa vivenda ou apartamento turístico
Nesta paisaxe inflamable insérese ademais unha planificación urbanística que non ten en conta o risco de incendios forestais, con vivendas en metade de montes e bosques que se consideran “ indefendibles”. Tal e como recolle a Directriz Básica de Planificación de Protección Civil de Emerxencia por Incendios Forestais, é obrigatorio que existan Plans de Autoprotección de Empresas, núcleos de poboación illada, urbanizacións, cámpings, etc, que se atopen situados en zonas de risco.
Un dos principais problemas é a ausencia xeneralizada de plans de autoprotección en todo o país. Por iso, Greenpeace destaca a necesidade de que a poboación asuma o risco de incendio forestal para poder previlo e mitigalo. Con este fin, a organización elaborou unha Calculadora de Riesgo frente a incendios forestales, que permite a cada persoa autoevaluar de forma sinxela o potencial risco da súa vivenda fronte ao lume.
“É fundamental que a poboación demande recursos para que os municipios conten con plans de emerxencia ante incendios e, por suposto, que estes se implementen. E que, ademais, as persoas propietarias dunha vivenda elaboren o seu propio plan de autoprotección. Non facelo reverte non só nos seus bens, senón tamén no bosque e na seguridade dos operativos de extinción e emerxencias que asumen máis riscos dos debidos”, concluíu Parrilla.

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.plugin cookies

ACEPTAR
Aviso de cookies